Ithaka 2004, een verslag

Ik ben nog niet helemaal uitgerust maar ik wil toch een kort verslagje doen van mijn tripje naar het noorden. Het was vermoeidend, maar we hebben veel lol gehad en ik heb een boel ervaring opgedaan.
Even chronologisch:

Woensdag zijn we rond half 10 ‘s ochtends vertrokken, met de Hog en HD-recorder achterin de auto en 2 slaapzakken, matjes en een zooi kleding ertussenin zijn we allereerst naar Nijmegen gereden waar Ralph nog even snel een Dataflash controller heeft gekocht. De rit daarna was erg lang en vooral ook erg frustrerend. Het stuk tot de grens ging nog aardig goed, maar in Duitsland kwamen we alleen maar werkzaamheden tegen waardoor het heel traag vooruit ging. We liepen toen we bij Hamburg waren voor ons gevoel al ruim een uur achter op schema. In Denemarken ging het ineens stukken sneller, het was stil op de weg en we konden flink doorrijden. Onderweg zagen we beide voor het eerst in ons leven een fjord (het Vejle fjord), wat erg indrukwekkend was. Na nog even gebeld te hebben met onze contactpersoon (Lars-Ole) kwamen we een half uur vroeger dan gepland aan in Århus op onze afspreekplek wat een Ikea was 13.gif. Nadat we bij Lars-Ole thuis wat hadden gedronken zijn we de stad even gaan bekijken en ook de plaats waar we de komende dagen zouden werken. De lichttafel en HD-recorder lieten we achter op de muziekschool en wij gingen daarna nog even een Deens pintje pakken om de avond af te sluiten.

Donderdag, bouw
Nouja, opbouw, het licht-bedrijf (CA-PA) kwam wat later aan dan gepland dus we hebben vooral eerst koffie gedronken. Vervolgens zijn we de hal gaan bekijken en hebben kennis gemaakt met de jongens van CA-PA. Mijn tekening was duidelijk en hulp hadden ze niet nodig dus we moesten over een paar uur maar weer terugkomen. Tegelijkertijd werd de tribune ook opgebouwd. We zijn de stad dus maar ingegaan.
Århus is net Arnhem of Breda, de architectuur is erg Nederlands en ook alle winkels en mensen doen heel Nederlands aan, het enige echte verschil is de taal en het kleinere aandeel allochtonen. Verder zijn de Denen over het algemeen wat slanker/gezonder. De hele donderdag hebben we eigenlijk rondgelopen en steeds even gekeken hoe alles ermee stond in het Ridehuset (de locatie waar we speelden). CA-PA bleek MAC250 Entours te hebben meegebracht, dus ‘s middags hebben we nog even de nieuwste software in de Hog geladen waarin deze ondersteund werden.
Rond 5 uur ging alles de lucht in en de avond hebben we gebruikt om al het conventionele licht te stellen. Terwijl Ralph bovenin de cherry-picker stond dacht hij z’n claxon te horen en even later kwam de beheerder van de muziekschool langs om te vertellen dat er ingebroken was in Ralph’s auto. De schade: 150 euro aan Deense en Noorse kronen en een aantal onvervangbare CD’s. Tijdens de avond waren 4 muzikanten en de muzikale leider aangekomen vanuit Breda, deze hebben we ‘s nachts nog naar Lars-Ole gebracht omdat ze niet meer het gebouw in konden waar ze sliepen. Zo zaten we dus midden in de nacht met 6 brabanders aan tafel bij Lars-Ole thuis, erg apart.

Vrijdag, bouw
We hebben iets langer geslapen dan de bedoeling was, maar dat was wel fijn. Vervolgens zijn we bij een sloperij een ruit gaan halen voor de auto van Ralph bij een Deen die geen Engels sprak. Met handen en voeten-werk zijn we daar uiteindelijk wel uitgekomen. Toen we aankwamen bij het Ridehuset eerst even de ruit in de auto gemonteerd en daarna geholpen met de vloer. Het podium voor het orkest was klaar, maar er was een rekenfout gemaakt met het speelvlak waardoor er een nieuwe vloer moest komen, deze kwam in de loop van de ochtend aan en hebben we met z’n allen gelegd. Daarna hebben we de geluidsjongens geholpen met lossen en de rest van de dag vooral heel weinig gedaan. ‘s Avonds hebben we nog wat kleuren en posities geprogrammeerd om daarna bij Lars-Ole thuis te gaan slapen.

Na een goede nachtrust hebben we zaterdag onze spullen naar de muziekschool gebracht waar we de komende nachten zouden doorbrengen.
Deze middag hebben we voor het eerst alle stukjes van alle landen gezien en tegelijkertijd heb ik meegeschreven welke standen ik wilde gaan gebruiken. Na het avond-eten zijn we toen het rustig was meteen gaan programmeren tot diep in de nacht.

De hele zondagochtend werd gebruikt om te soundchecken waardoor we weinig hebben kunnen doen, zondag middag was de eerste doorloop waar ik een hoop aantekeningen heb gemaakt, deze hebben we zondag-avond allemaal direct verwerkt terwijl de muzikanten nog een repetitie hadden, hierna hebben we het niet al te laat gemaakt en zijn we op tijd gaan slapen.

Maandag hadden we 2 doorlopen, naar aanleiding hiervan weer de opmerkingen en wensen van de leraren verwerkt (waar mogelijk), voor de rest was de maandag voorbij voor ik er erg in had.

En toen was het de grote dag, 3 voorstellingen. Om half 11 was de eerste, de generale repetitie voor schoolkinderen. Voor mij was het dus gewoon een première, voor het eerst zou alles perfect in elkaar vallen en dat deed het ook redelijk. Ik had zelf nog enkele aanpassingen die ik direct na de voorstelling heb gemaakt. Daarna zijn we gaan lunchen en tot ‘s middags hebben we in het gras gelegen en gevliegerd 13.gif De 2e en 3e voorstelling waren ook voorbij gevlogen en gingen redelijk goed. Na de 3e voorstelling in 10 minuten afgebroken (persoonlijk record 15.gif) en de rest van de avond gekletst met leraren uit verschillende landen onder het genot van een glaasje Beerenburg en hot-dogs. Iedereen moest er de volgende ochtend om half 7 al uit, wij konden gelukkig uitslapen tot half 9.

Woensdag, 9 uur ‘s ochtends. Ralph heeft getankt, ik heb nog snel wat ontbeten in de muziekschool en na op de jongens van het geluid gewacht te hebben zijn we uiteindelijk vertrokken naar Fredrikshavn. We zouden net op tijd zijn voor de boot, ware het niet dat al het geluid in een busje met aanhanger zat die niet sneller dan 90km/u kon rijden (berg-op), halverwege hebben we dus maar besloten om even door te rijden (wij hadden nl. al tickets voor de boot) en met een gangetje van 160 km/u kwamen we uiteindelijk mooi op tijd aan in Fredrikshavn. Toen we eenmaal op de boot zaten kregen we telefoon, de jongens van het geluid hadden het ook op het nippertje gehaald. Daarna was het heerlijk relaxed, eerst even eten en daarna een uur of 2 op het zonnedek liggen zonnen met een beetje wind in de haren en een zonnebril op… heerlijk. De overtochtduurde 4 uur dus we konden rustig aan doen.
Vanaf Göteborg zijn we achter de geluidsbus aangereden naar Fredrikstad waar we zonder al te veel oponthoud (alleen een douanecontrole) rond 7 uur aankwamen. Ik heb vervolgens Neil (de huistechnicus van het FMW, de speellocatie) gebeld die ons telefonisch naar de locatie geloods heeft.
We waren mooi op tijd en konden eerst nog even de locatie bekijken. Dit was even heel wat anders dan het Ridehuset in Århus, een grote en vooral hoge fabriekshal, met doeken en een tribune omgetoverd tot theater. Deze avond hebben we de laatste voorstelling van Kha-Oom! bezocht, om een indruk te krijgen van de mogelijkheden. Een erg aparte voorstelling, met erg goed geluid (Nexus Alpha). Na een foto die we hadden laten maken van onze ziel opgehaald te hebben zijn we eerst nog wat gaan eten en daarna naar onze slaaplocatie gegaan, een herberg met een slaapzaal voor ons vijven.

De volgende ochtend stonden we rond half 9 weer in het FMV, alles was inmiddels klaar voor onze voorstelling dus we konden licht gaan hangen en stellen. We hadden meer bewegend licht nodig dus er werden 10 VL2202’s afgeleverd en deze hebben we ook meteen opgehangen. Met het licht hangen en stellen zijn we de rest van de dag bezig geweest. Een hoogwerker was niet aanwezig en al het zij-licht hing aan kabelgoten en pijpleidingen e.d. Halverwege de dag werd ook besloten om het podium voor de muzikanten twee meter naar voren te verplaatsen waardoor we een six-bar die op 6 meter hoogte hing met de hand moesten verplaatsen (m.b.v. een touw en veel spierkracht) naar een andere locatie. Maar heel wat uurtjes en capriolen later was dan toch al het licht klaar om gefilterd te worden. De filters had onze ontvangende technicus allemaal gejat van z’n oude werkgever en een heel deel moest nog even snel op maat gesneden worden. Voor het front-licht had ik de keuze uit 2 kleuren, warm en heel warm. Na alles gefilterd en gesteld te hebben (een hoop ge-jojo met motortakels) wat gegeten om vervolgens tot diep in de nacht te programmeren.
Ik had er een goed gevoel over en het zag er allemaal best goed uit. Uitgeput zijn we gaan slapen om de volgende ochtend om 9.00 uur weer klaar te staan voor de generale repetitie/doorloop.

Het was een ramp, die repetitie. Alles ging mis, een deel van de circus-rigging was nog niet af, er kwam weinig energie uit de acteurs, de muzikanten maakten fouten en het ergste, het was door het zonlicht zo licht in de hal geworden dat er niets meer over was van hetgeen ik geprogrammeerd had. Daarnaast waren de circus mensen nog met de hoogwerker tegen de front-truss aangebotst waardoor het front opnieuw gesteld moets worden. Om 12.30 uur was de repetitie afgelopen en hebben we als de wiedeweerga de truss omlaag laten komen, het front gesteld en tot 13.45 uur de complete show zitten aanpassen met meer kleuren. Verder de hazers volop laten draaien om alles nog sterker te laten uitkomen.
Het werkte! Een slechte generale betekend meestal een goede première en dat was het ook. Iedereen was erg tevreden! Muziek goed, geluid goed (dat was eerst ook slecht omdat de subs niet goed aangestuurd werden, in dat ene uur tussen de generale en de première is er een compleet andere P.A. opgebouwd), spelers deden het goed en het licht was ook goed! Ik was blij en zat ook meteen vol energie 13.gif
Vanaf dat moment hadden we vrij tot de volgende dag 15.00 uur. We zijn eerst naar het internaat geweest waar alle kinderen ook sliepen en verbleven, daar heb ik piano zitten spelen en verder uitgerust en gekletst met mensen. Daarna zijn we de stad ingegaan om eerst Thais te eten en vervolgens een Guinness te pakken in de Ierse pub. In de herberg hebben we vervolgens nog gekletst en een paar biertjes gedronken om vervolgens te gaan slapen.

Zaterdagochtend/middag zijn we heel laat opgestaan en heb ik uitgebreid gedoucht. Vervolgens zijn we rustig met z’n allen naar het FMV vertrokken om daar een beetje rond te kijken op het terrein. De kinderen hadden een parade door de stad en kwamen rond 15.00 uur aan dus we hadden nog alle tijd. We hebben over de scheepswerven gezworven, door droogdokken gelopen, op kranen geklommen en door oude laboratoria gesnuffeld om uiteindelijk de hazers weer aan te zetten en de boel op te starten.
De laatste show was het beste van allemaal. Na heel veel complimenten te hebben ontvangen hebben we weer in 10 minuten gebroken en alles ingeladen om ons vervolgens weer even uitgebreid op te frissen in de herberg. Hierna was het eten en een afscheids-feest in de stad. De organisatie had een rap-act (blijkbaar de beste rapper uit Noorwegen) geboekt, maar dat kon ons niet zo gek veel boeien. Het feest was ook niet veel, veel droevige muziek en afscheid nemen van elkaar en veel huilen, maargoed, dat hoort er wel een beetje bij. Na van iedereen afscheid te hebben genomen, de Nederlanders en Belgen te hebben uitgezwaaid en voor het laatst in de mooie ogen van die leuke Noorse violiste te hebben gekeken, zijn we met het management-team, een aantal leraren en de Bredase muzikanten nog een paar biertjes gaan drinken in de stad. Uitgeput zijn we die avond in bed geploft om de volgende ochtend om 9 uur te vertrekken naar Göteborg.
Op de boot (dit keer een SeaCat, dus maar 2 uur op de boot) de laatste Ithaka mensen (uit Denemarken) gedag gezegd en daarna een lange rit terug naar Bergen op Zoom gemaakt. Moe maar voldaan kwam ik rond middernacht weer thuis aan.

Het was een ervaring om nooit te vergeten en een aantal dingen hebben mijn leven veranderd of zullen mijn leven veranderen.

Leave a Reply