Evolutie of schepping?

Gisteren kreeg ik een leuk foldertje opgedrongen door de brievenbus met daarin de vraag ‘Evolutie of schepping’. De maker van deze folder heeft blijkbaar iets gemist in z’n opvoeding, namelijk dat evolutie en schepping elkaar helemaal niet uitsluiten. Bovendien hoeft de schepping ook andere vormen van ontstaansleer niet uit te sluiten.

Tot ver in de 19e eeuw gingen veel wetenschappers uit van de ‘Generatio Spontanea’, een theorie die al stamt uit de Griekse oudheid en vooral door Aristoteles populair is gemaakt. Deze theorie was vooral gebaseerd op het feit dat er vliegen en maden uit kadavers kwamen gekropen. Op een dag kwam Louis Pasteur, nb. een katholiek, met bewijs dat leven alleen uit leven kon ontstaan: ‘Omne vivum ex ovo’.

De tegenwoordige theorie hierachter is dat er uit eiwitten zelfreplicerende RNA en DNA strengen ontstaan. Hoe deze autonoom kunnen bestaan is echter nog nooit uitgevonden, dus van echt ‘leven’ is dan nog geen sprake. Hier zijn dus betere omstandigheden en andere voorwaarden aan verbonden.

Dan is er nog de theorie van panspermie, dat het leven op aarde ergens anders (uit de ruimte) vandaan komt.

Het is maar hoe je het bekijkt. Ik geloof dat God de voorwaarden heeft geschapen om leven mogelijk te maken en om daar vervolgens het leven ook in neer te zetten. Aangezien God ook levend is, klopt de theorie dat leven uit leven voortkomt ook. En je kan het ook nog steeds zo zien dat het leven uit de ruimte komt, de ruimte van God.

Volgens mij leert de bijbel ook dat de eerste mensen anders waren dan de huidige mensen, wat duidt op evolutie. Bovendien is de theorie van Darwin erg plausibel en zie je dat in de huidige wereld ook gebeuren. Eigenlijk houden bijna alle ontstaanstheorien en ook de evolutieleer het in het midden of dit allemaal door God geïnitieerd kan zijn.

Mijn antwoord op ‘Evolutie of schepping’ is dan ook: Evolutie én schepping!

Leave a Reply